[ad_1] ۱- تعهد ایران به سازمانهای بینالمللی برای عدم توسعه سلاح هستهای ۲- برداشتن تحریمها (تحریمهایی که با دستور مستقیم رؤسای جمهور آمریکا وضع شده و تعلیق تحریمهای کنگره به وسیله رئیسجمهور) بااین دو موضوع مکانیسم بازگشت به پیش از توافق در صورت نقض هر یک از موارد بالا مفهوم پیدا می کند. مهم این
[ad_1] به گزارش خبرگزاری هوشمند نیوز، کیومرث اشتریان استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران در یادداشتی در روزنامه شرق نوشت: آمریکا و اسرائیل با استراتژی «آخرین رمق» در پی آن هستند که آخرین ظرفیتهای ایران را تهی کنند و پایداری ما را به پایان برسانند. این استراتژی میخواهد ضعف را نهادینه و حرمان را تاریخی کند
[ad_1] به گزارش هوشمند نیوز، دکتر کیومرث اشتریان در روزنامه شرق نوشت: ایران توانست با مهارت و تدابیر پنهان با طالبان کنار آید و تهدید را تبدیل به فرصت کند. قضاوت درباره اینکه آیا جمهوری اسلامی در مواجهه با طالبان ظرفیت مهمی از خود نشان داده و تا چه حد در قامت یک بازیگر پراگماتیست
[ad_1] به گزارش هوشمند نیوز دکتر کیومرث اشنریان استادعلوم سیاسی دانشگاه تهران در روزنامه شرق نوشت:در حالی که اسرائیل تلاش میکند که ایران را به سوی یک جنگ تمامعیار بکشاند، ایران همزمان دو راه پیشرو دارد. اولا، فناوری تسلیحاتی خود را توسعه دهد؛ چون برای کشوری با موقعیت ایران، با هر تحلیلی از وضعیت روابط
[ad_1] برای یک ناظر در «آزمایشگاه» علوم سیاسی پرسش این است که آیا شلیک موشک به عراق، سوریه و پاکستان با هدف بازدارندگیست؟ کدامیک از این موشک ها معنای محصّلی در بحران کنونی غزه دارد؟ پرسش مهمی که برای دانشجویان سیاست گذاری دفاعی-امنیتی مطرح است این است که دستاورد موشکباران عراق، سوریه و پاکستان توسط
[ad_1] ارزش سلاح هستهای در معادلات جهانی شاید برای ابرقدرتها کاسته شده باشد، چون ضربات متقابل برای هردو طرف مخرب است. اما برای کشورهای ضعیفتر اتفاقا میتواند جذاب باشد؛ چون آنها را از خطر تجزیه یا تجاوزهای منطقهای ِمستظهر به بازیهای بزرگ استراتژیک به دور میدارد؛ هرچند ریسک تحریم اقتصادی و «تعطیلی توسعه» خطر بزرگتری
[ad_1] ارزش سلاح هستهای در معادلات جهانی شاید برای ابرقدرتها کاسته شده باشد، چون ضربات متقابل برای هردو طرف مخرب است. اما برای کشورهای ضعیفتر اتفاقا میتواند جذاب باشد؛ چون آنها را از خطر تجزیه یا تجاوزهای منطقهای ِمستظهر به بازیهای بزرگ استراتژیک به دور میدارد؛ هرچند ریسک تحریم اقتصادی و «تعطیلی توسعه» خطر بزرگتری
[ad_1] در بحرانهای امنیتی، منطق راه غریزه در پیش میگیرد، استدلالها متحول میشوند، افکار به خشونت میگرایند، اذهان مشوش میشوند. در واهمه، هراس و ضعف، دولتها دچار خطای استراتژیک میشوند؛ این آموزه «نظریه روانی» در روابط بینالملل است. کینهتوزیهای آمریکا و اسرائیل چشم اخلاق آنان را کور کرده است و نمیتوانند فارغ از کینهها و
