![آخرین اطلاعات از تشییع و تدفین، سرنوشت درخت ارغوان و موزۀ ابتهاج آخرین اطلاعات از تشییع و تدفین، سرنوشت درخت ارغوان و موزۀ ابتهاج](https://shmi.ir/wp-content/uploads/2022/08/1660422259_آخرین-اطلاعات-از-تشییع-و-تدفین،-سرنوشت-درخت-ارغوان-و-150x203.jpg)
«سایه» رفته است، و ارغوانش حالا سایه انداخته است بر سر علاقهمندانی که پس از سالها درهای خانه هوشنگ ابتهاج را بازتر از هر روز دیگری یافته و در آن حضور پیدا کردهاند. در حالیکه روایتهایی از گذشته نقل میشود، خبرهایی نیز دربارۀ آیندۀ این خانه به گوش میرسد. «ارغوانم آنجاست ارغوانم تنهاست ارغوانم دارد
![رد خاطرات «هوشنگ ابتهاج» را کجا بگیریم؟ رد خاطرات «هوشنگ ابتهاج» را کجا بگیریم؟](https://shmi.ir/wp-content/uploads/2022/08/1660132549_رد-خاطرات-هوشنگ-ابتهاج-را-کجا-بگیریم؟-150x203.jpg)
«وقتی خود آدم نمیماند، حالا خانه هم نمانَد، اما خوب این خانه حیف است و یادگاری است.» این جملات، گوشهای از احساسات و باور هوشنگ ابتهاج است، موقعی که چنگالهای بولدوزر آماده بود تا به جان خانه مادریِ «سایه» فرو برود. به گزارش ایسنا، امیرهوشنگ ابتهاج متخلص به «ه. ا. سایه» متولد ششم اسفند ۱۳۰۶ در شهر