مدیرکل هنرهای نمایشی

[ad_1] به گزاش خبرگزاری خبرآنلاین، سازمان سینمایی علی‌رغم قرار گرفتن مجدد شهر تهران در شرایط قرمز کرونا اعلام کرد که باز یا بسته بودن سالن‌های سینما را بر عهده سینماداران گذاشته است و این در حالی است که اداره‌کل هنرهای نمایشی در تاریخ ۱۲ تیر ۱۴۰۰ از تعطیلی دو هفته‌ای سالن‌های تئاتر خبر داد.  دو هفته‌ای

[ad_1] در این میان می‌توان حدس و گمان‌هایی زد؛ مدیرکل هنرهای نمایشی اعلام نمی‌کند که از رئیس شورای نظارت و ارزشیابی نهاد تحت نظرش خواسته است مجوز فروش بلیت و آغاز به کار نمایش‌ها را صادر کند چون نمی‌خواهد بگوید از تصمیم ۱۲ تیر خود عقب نشسته است و شهامت اعتراف ندارد؟ اعلام نمی‌کند چون

[ad_1] به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در پی قرار گرفتن مجدد شهر تهران در شرایط قرمز کرونا سازمان سینمایی اعلام کرد که باز یا بسته بودن سالن‌های سینما را بر عهده سینماداران گذاشته است و آن‌ها اگر گمان می‌کنند می‌توانند شیوه‌نامه‌های بهداشتی ستاد ملی مدیریت بیماری کرونا را رعایت کنند مجاز به بازگشایی سالن‌های‌شان هستند و

[ad_1] نرگس کیانی: این بار مانند ۱۶ ماه گذشته، از زمان اعلام رسمی شیوع کرونا در ایران، داستان این نیست که چرا اهالی تئاتر نمی‌توانند روی صحنه بروند و ماجرا پیچیده‌تر از پیش است. آن‌چه اکنون مطرح شده، این است که سازمان سینمایی علی‌رغم قرار گرفتن مجدد شهر تهران در شرایط قرمز کرونا اعلام کرد

[ad_1] به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نخستین جلسه گفت‌وگوی مدیرکل هنرهای نمایشی و مدیرعامل انجمن هنرهای نمایشی کشور با روسای دفاتر انجمن هنرهای نمایشی استان‌ها متاثر از شرایط شیوع بیماری کرونا ۳۰ تیر ۱۳۹۹ در فضای مجازی و به صورت ویدئوکنفرانس برگزار شد و دومین جلسه یکشنبه، ۱۶ آذر همان سال.   در جلسه دوم یکی از

[ad_1] به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نخستین جلسه گفت‌وگوی مدیرکل هنرهای نمایشی و مدیرعامل انجمن هنرهای نمایشی کشور با روسای دفاتر انجمن هنرهای نمایشی استان‌ها متاثر از شرایط شیوع بیماری کرونا ۳۰ تیر ۱۳۹۹ در فضای مجازی و به صورت ویدئوکنفرانس برگزار شد و دومین جلسه یکشنبه، ۱۶ آذر همان سال.   در جلسه دوم یکی

[ad_1] نرگس کیانی: واژه‌های «غم‌انگیز» و «هول‌آور» توان توصیف وضعیت فعلی اهالی تئاتر را ندارد. این هنرمندان بیش از ۱۴ ماه است در قعر جهنمِ بلاتکلیفی که هیزم‌کِشَش متولیان و مسئولین فرهنگی حاضر در اداره‌کل هنرهای نمایشی‌اند، می‌سوزند. آن‌چه در ادامه می‌خوانید، نگاهی است گذرا به پرده‌پرده‌ این تراژدی که در طول آن، تلاش‌های شخصی