
چه میشد اگر مردم دنیا به اختلالاتی همچون ADHD، اوتیسم و ناتوانیهای یادگیری بهچشم «تفاوت» نگاه میکردند نه نقص؟ چه میشد اگر این افراد بهجای تلاش برای درمان و رفع این تفاوتها، عملکرد مغز خود را آنطور که هست میپذیرفتند؟ این ایده جالب اساس مفهوم تنوع عصبی است که میگوید نباید به تفاوتها بهچشم نقطهضعف










