
کریستوفر کولتا مینویسد: تهاجم ولادیمیر پوتین به اوکراین نمونه بارز یک درگیری منطقهای است که میتواند به طور ناخواسته به فراتر از هر یک از انتظارات رهبران دو طرف برود. تاریخ مملو از موارد مشابهی است که بشریت را به درگیری ویرانگری کشانده است. آنچه در ادامه میآید سناریویی فرضی است که تنها یک مسیر ممکن

با سقوط کابل به دست طالبان، دنیا سقوط کرد، بزرگترین و قدرتمندترین ائتلاف سیاسی- نظامی تاریخ سقوط کرد و پایان باور میلیونها افغان به ارزشهای جهانی و نظم مسلط جهان بود که حمایت از ارزشهای جهان شمول را یدک میکشید. از همان زمان اکثر سیاستمداران و جریان غالب رسانهها تلاش کردند چهرهای معتدل از طالبان

به گزارش هوشمند نیوز به نقل از وب سایت دیپلمات هندوستان رسانههای منطقهای شروع به گزارش در مورد بازگرداندن اجساد کردهاند، مردانی که در آسیای مرکزی متولد شدهاند و طی سالها تابعیت روسیه را گرفته و در نهایت در اوکراین مردند. قرقیزستان و تاجیکستان اخیراً از کشته شدن اقوام آسیای میانه در اوکراین خبر دادند.

به گزارش هوشمند نیوز روزنامه شرق نوشت: میگویند محمدجواد ظریف در حوزه حقوقی و بینالملل تخصص داشت و در حوزه روابط دوجانبه، وزیر قدرتمندی نبود. مستندشان هم ضعف در فعال شدن روابط دوجانبه ایران با کشورهای دیگر است. علی ماجدی که آخرین سمتش قبل از بازنشستگی سفیر ایران در آلمان بود، نمونهای نقیض این ادعا







