شاگرد قدیمی لی قرار است نخست‌وزیر بعدی چین باشد

پشتیبان لی – منابع گفتند که او کمیسیون تنظیم مقررات اوراق بهادار چین را دور زد، کمیسیونی که بخشی از قدرت خود را تحت این تشکیلات جدید از دست داد – نشان داد که به عمل گرایی و همچنین روابط نزدیک با رئیس جمهور شی جین پینگ شهرت پیدا کرد.

در اواخر سال 2018، شی خود بازار STAR جدید شانگهای را با تمرکز بر فناوری و همچنین آزمایشی یک سیستم IPO مبتنی بر ثبت نام را اعلام کرد، اصلاحاتی که به منظور ترغیب فعال‌ترین شرکت‌های جوان چین به فهرست محلی و نه خارج از کشور است.

یک بانکدار کهنه کار نزدیک به تنظیم کننده ها و مقامات شانگهای که با توجه به حساسیت موضوع از ذکر نامش خودداری کرد، گفت: CSRC بسیار ناراضی بود.

این شخص افزود: «روابط لی با شی نقش مهمی در اینجا ایفا کرد،» که او را قادر می‌سازد تا این طرح را مستقیماً بدون گذر از CSRC به دولت مرکزی ارائه کند.

CSRC به یک درخواست برای اظهار نظر پاسخ نداد.

لی که پیش از این رئیس حزب کمونیست در شانگهای بود، قرار است روز شنبه در جریان کنگره ملی خلق که مسئول مدیریت دومین اقتصاد بزرگ جهان است، به عنوان نخست‌وزیر انتخاب شود. او جایگزین لی کچیانگ خواهد شد که بازنشسته شده است، کسی که تصور می‌شود به‌طور فزاینده‌ای به حاشیه رانده شده است، زیرا شی جین‌پینگ کنترل خود را بر مدیریت اقتصاد سخت‌تر کرده است.

ناظران رهبری می گویند نزدیکی لی کیانگ به شی هم یک نقطه قوت و هم یک آسیب پذیری است: در حالی که او اعتماد شی را دارد، او حامی دیرینه اش است.

تری مک آرور، یکی از بنیانگذاران شرکت مشاوره Trivium China، گفت که لی احتمالاً بسیار قدرتمندتر از سلف خود است.

مک آرور گفت، با توجه به عدم تجربه لی در دولت مرکزی و قرنطینه شانگهای، شی سرمایه سیاسی قابل توجهی را صرف کرد تا او را به این نقش برساند.

او گفت: «مقامات می دانند که لی چیانگ پسر شی جین پینگ است.

او به وضوح فکر می کند که لی کیانگ فرد بسیار شایسته ای است و او را در این موقعیت قرار داده است زیرا به او اعتماد دارد و از او انتظار زیادی دارد.

لی 63 ساله به سوالات ارسال شده به دفتر اطلاعات شورای دولتی چین پاسخ نداد.

عملگرای عملی

لی که یک بوروکرات حرفه‌ای است، در ماه اکتبر، زمانی که شی از یک صف رهبری پر از وفاداران پرده برداری کرد، به عنوان گزینه شماره 2 چین معرفی شد.

در آن زمان، لی به دلیل نظارت بر قرنطینه وحشتناک کووید در اوایل سال گذشته برای 25 میلیون نفر جمعیت شانگهای، که اقتصاد شهر را بسته و زخم‌های روانی را در بین ساکنان آن بر جای گذاشت، شناخته شده بود. این او را به هدف خشم تبدیل کرد، اما کاری نکرد که ترفیع او را از مسیر خارج کند.

رویترز روز جمعه گزارش داد که لی همچنین در فشار برای پایان ناگهانی و غیرمنتظره چین به سیاست صفراوی کووید در اواخر سال گذشته نقش مهمی داشت.

افرادی که با لی در تعامل بوده‌اند می‌گویند که او را عملی، یک اپراتور بوروکراسی مؤثر و حامی بخش خصوصی می‌دانند – موضعی که از کسی که حرفه‌اش او را مسئول برخی از پویاترین مناطق چین می‌کند، انتظار می‌رود.

ژو دیون که نماینده شرکت‌های کوچک و متوسط ​​در شهر بود، گفت که لی به‌عنوان رئیس حزب کمونیست بین سال‌های 2002 تا 2004 در شهر زادگاهش ونژو، که کانون کارآفرینی بود، فردی روشن‌فکر و مایل به شنیدن بود.

ژو گفت: «او رویکردی لیبرال برای اعطای دسترسی پیش‌فرض به شرکت‌های خصوصی برای ورود به بازار داشت، مگر در مواردی که صراحتاً توسط قانون ممنوع شده باشد، و نه رویکرد سنتی که شرکت‌های خصوصی را به‌طور پیش‌فرض خارج می‌کند.»

کریگ آلن، رئیس شورای بازرگانی آمریکا و چین و یکی از مقامات سابق ایالات متحده، گفت که لی به دنبال یکسان سازی زمینه بازی برای کسب و کارهای خارجی بود و به سرعتی که خودروساز آمریکایی تسلا توانست کارخانه شانگهای خود را در سال 2019 در آنجا راه اندازی کند، اشاره کرد.

واضح است که وقتی تصمیمی گرفته شد، هیچ چیز مانعی نداشت. یک نوع وضوح در تصمیم گیری او وجود داشت، یک اقتدار، و این واقعا کمک می کند.

با این حال، چندین ناظر هشدار می دهند که روی تجربه لی در یک مرکز تجاری مانند شانگهای سنگینی نمی کند، زیرا شی به طور پیوسته کنترل حزب کمونیست را تشدید کرده و اقتصاد را در جهتی دولت گرایانه تر سوق داده است.

نیل توماس، تحلیلگر ارشد در اوراسیا گفت: «اکنون لی یک رهبر ملی است که زیر نظر رئیسی بدگمان بازار کار می کند و باید رشد را با طیفی از اهداف اجتماعی، فناوری و ژئوپلیتیک متعادل کند.

بدون گل دیواری

حتی با توجه به استانداردهای مبهم سیاست چین، اطلاعات عمومی کمی در مورد پیشینه یا زندگی شخصی لی وجود دارد.

لی 17 ساله که در شهرستان رویان در ونژو فعلی به دنیا آمد، در سال 1976 برای کار در یک ایستگاه آبیاری در زادگاهش رفت، شغلی مطلوب در سال آخر انقلاب فرهنگی مائو تسه تونگ.

لی در سال 1978 وارد دانشگاه کشاورزی ژجیانگ شد، سالی که پردیس‌ها در چین بازگشایی شدند و رقابت برای مکان‌ها شدید بود. او بعداً مدرک کارشناسی ارشد را از مدرسه حزب مرکزی در پکن و دانشگاه پلی تکنیک هنگ کنگ دریافت کرد.

در ژجیانگ، خانه برخی از بزرگ‌ترین شرکت‌های خصوصی چین، جایی که شی منشی حزب استانی و لی رئیس دفتر او بین سال‌های 2004 تا 2007 بود، این دو مرد پیوند شخصی خود را ایجاد کردند.

رابرت لارنس کوهن، نویسنده آمریکایی، که لی و شی را در سال‌های 2005 و 2006 با هم ملاقات کرد، گفت که این دو رابطه آسانی با هم داشتند.

کوهن به رویترز گفت: «بر خلاف بسیاری از کارکنان دیگر رهبران ارشد، لی یک گل دیواری نبود.

کوهن گفت: «در حضور شی، او به اندازه کافی احساس راحتی و اعتماد به نفس می کرد تا خودش را برای تعامل با من آماده کند، که به من می گوید نگران نیست رئیسش فکر کند که او می خواهد توجه او را به سرقت ببرد.

با این حال، ناظران رهبری گفتند محدودیت‌هایی برای کارهایی که لی می‌تواند انجام دهد وجود دارد.

چن دائوین، دانشیار سابق دانشگاه علوم سیاسی و حقوق شانگهای و اکنون مفسر مستقر در شیلی، گفت: «لی می‌تواند اینجا و آنجا تعمیراتی انجام دهد، اما دیوار را خراب نمی‌کند و چیزی جدید نمی‌سازد.

(گزارش اضافی توسط اتاق خبر شانگهای و جولی زو در هنگ کنگ؛ ویرایش توسط تونی مونرو و لینکلن فست.)