رقصندگان شیر کامبوجیایی در بحبوحه همه‌گیری کووید به هنرپیشگی می‌چسبند

PHNOM PENH (رویترز) – اژدها و شیر رقصنده کامبوجی، گنوون ویراک، گروه خود را در یک دایره دور هم جمع می کند، قبل از اینکه یک تیم تشویق کنند و به سر کار بروند و برای اجرای سال نو قمری خود تمرین کنند – تنها یکی از سال های مبتلا به بیماری همه گیر. .

گنوون، 28 ساله، از کودکی عاشق رقص بود و در نزدیکی معبدی به سبک چینی در پایتخت پنوم پن بزرگ شد. هفت سال پیش از استادی خواست که به او رقص بیاموزد و به گروهی ملحق شد که به گروه درختی بودی معروف بود. در نهایت او به یک رهبر تیم تبدیل شد.

او در حین تمرین گفت: «ما باید هر روز این رقص را تمرین کنیم. “این نیاز به تمرکز و انگیزه کامل دارد.”

کارمند شرکت حمل و نقل معمولاً درآمد معمولی خود را که حدود 300 دلار در ماه بود با رقص شیر و اژدها تکمیل می کرد و برای اجرا در رویدادهای محلی حدود 20 دلار درآمد داشت. این در طول همه گیری همه گیر خشک شد و تعداد اجراها به جای پنج اجرا به حدود یک اجرا در ماه رسید.

انجمن چینی کامبوج تخمین می زند که حدود هشت گروه در پنوم پن وجود دارد، اما گنوون نگران است که این تعداد کاهش یابد.

او گفت: «من از نسل جوان می‌خواهم که این سنت را حفظ کرده و در آینده آن را بیشتر شناخته شود.

چین-خمرها از دیرباز بخشی جدایی ناپذیر از جامعه کامبوج بوده اند. سوابق تاریخی تخمین می زند که اولین چینی ها در قرن سیزدهم به این منطقه آمدند.

در طول دوران خمرهای سرخ در دهه 1970، جامعه ویران شد، زیرا رژیم علیه بازرگانان شهری تحصیلکرده و تحصیلکرده حمله کرد. اما در سال‌های اخیر، روابط اجدادی با چین باعث رونق چین و خمرها شده است، زیرا چین به شدت سرمایه‌گذاری در اقتصاد کامبوج را افزایش می‌دهد.

گنوون گفت که امیدوار است سبک های جدیدی را برای جلب توجه به رقص شیر و اژدها معرفی کند، مانند افزایش تعداد رقصندگان در میله های مرتفع یا استفاده از میله های بزرگتر.

او گفت: “ما تمام تکنیک های فعلی خود را حفظ خواهیم کرد و همچنین سبک های جدیدی ایجاد خواهیم کرد تا رقص را بیشتر شناخته شده کنیم یا بتوانیم با گروه های دیگر رقابت کنیم.”

(گزارش توسط چانتا لاخ؛ نوشته آنجلا جانستون و گری دویل؛ ویرایش توسط ویلیام مالارد)