در حالی که Omicron به کارکنان بهداشتی برخورد می کند، بیمارستان های کانادا فشار می آورند

ارهارت گفت: «ما همیشه در حال سوختن هستیم. او می گوید که دلش برای همکارانش تنگ خواهد شد و اگر شرایط کاری بهتر بود، شاید می ماند.

همه‌گیری COVID-19 و نوع بسیار مسری آن Omicron وضعیت پرسنل چالش برانگیز را در بیمارستان‌های کانادا بدتر کرده است.

مصاحبه با دوازده کارمند مراقبت‌های بهداشتی، از جمله هشت پرستار فعلی و سابق، سیستم بهداشتی را نشان می‌دهد که توسط موجی همه‌گیر تحت فشار قرار گرفته است که در بدترین زمان ممکن ضربه زده است – بیماری کارکنان را به حاشیه رانده است زیرا بیش از هر زمان دیگری به بیماران COVID-19 نیاز به بستری شدن دارند، و کارکنان بهداشتی را وادار می‌کند که خسته شوند. تا دو سال بی امان برای انجام کارهای بیشتر.

بیمارستان‌ها از کارکنان خواسته‌اند که از تعطیلات خودداری کنند یا در شیفت‌های اضافه کاری شرکت کنند.

کانادایی ها به سیستم بهداشت عمومی خود افتخار می کنند. اما منتقدان می‌گویند که دولت‌ها با ناکامی در سرمایه‌گذاری کافی روی آن، آن را در برابر آسیب‌های سال‌ها اورژانس بهداشت عمومی آسیب‌پذیر کردند. اگر کارکنان بهداشتی را ترک کنند و جایگزین نشوند – به لطف آموزش و گواهینامه های معوقه، دستمزدهای محدود یا تصور یک حرفه تنبیه کننده – می تواند به ظرفیت سیستم سلامت آسیب برساند.

طبق آمار کانادا، مشاغل خالی در بخش بهداشت و کمک های اجتماعی کانادا بین سه ماهه سوم سال 2019 تا سه ماهه سوم 2021 78.8 درصد افزایش یافته است.

دولت انتاریو که به دلیل محدود کردن حقوق برخی از کارکنان دولتی، از جمله پرستاران، قبل از همه‌گیری، مورد انتقاد قرار گرفته است، در بیانیه‌ای اعلام کرد که از زمان شروع همه‌گیری 6700 کارمند مراقبت‌های بهداشتی و کارمند اضافه کرده است و قصد دارد تا مارس 6000 نفر دیگر اضافه کند. مشخص نکرد که آیا این افزایش خالص بوده است یا خیر.

“فقط دیگر چیزی برای دادن نداشتم”

لیندسی پلچ می‌دانست که وقتی دیگر تمایلی به حمام کردن بیمارانش نداشت، باید سیگار را ترک کند.

او گفت: “هنوز این کار را انجام دادم، اما دیگر همان احساس رضایت را نداشتم.” به نظر کوچک می‌آید، اما مسئله بزرگی است، زیرا کرامت مردم بخش بزرگی از کاری است که ما انجام می‌دهیم.»

پلتش به مدت 12 سال به عنوان پرستار اطفال کار کرد که 10 سال از آنها در بیمارستان SickKids در تورنتو بود. او گفت که او عاشق پرستاری شد، اما فشار بیش از حد شد.

شیفت های کاملاً پرسنل به امری نادر تبدیل شد. یکی از آخرین شیفت های او در اورژانس 10 پرستار کوتاه بود. او همچنین احساس می کند که برای این حرفه احترام قائل نیست.

“تازه به جایی رسیدم که دیگر چیزی برای دادن نداشتم.”

یکی از سخنگویان SickKids گفت که بیمارستان “چالش هایی را در رابطه با پرسنل تجربه کرده است” اما از شیفت های بخش مراقبت های ویژه که 10 پرستار کوتاه هستند آگاه نبود.

پراوین ناکسواران و همکاران درمانگر تنفسی او در بیمارستان رودخانه هامبر نقش هایی را بر عهده گرفته اند که معمولاً توسط پرستاران در هنگام ابتلا به بیماران کووید-19 انجام می شود – آنها را، لوله ها و همه آنها را روی شکم خود می چرخانند، به این امید که عملکرد ریه ها را تقویت کنند.

ناکسوران گفت: «معمولاً ما فقط در بالای تخت هستیم: ما از ایمن بودن لوله مطمئن می شویم. “الان ما به نوعی کارهای پرستاری را نیز انجام می دهیم.”

سوزی لاج، یکی از مدیران بخش مراقبت‌های ویژه در بیمارستان، می‌گوید که او می‌داند که روحیه یک مشکل بوده است و به دنبال حل آن از طریق همه چیز از شلوغی‌های روزانه گرفته تا آوردن کارکنان روحانی بوده است. او گفت: آنها “سعی می کنند آنها را امیدوار نگه دارند و می دانید، از آنها حمایت می کنند … اما انعطاف پذیری آنها واقعاً فرسوده شده است.”

کارشناسان بهداشت عمومی می گویند که اوج Omicron ممکن است در کانادا نزدیک شود و انتاریو هفته گذشته برنامه هایی را برای کاهش محدودیت ها اعلام کرد. اما در حال حاضر بحران کارکنان بهداشتی همچنان پابرجاست.

برخی از استان ها مقرراتی را برای کارکنان مراقبت های بهداشتی در نظر گرفته اند که پس از مثبت شدن آزمایش کووید-19 به زودی به سر کار بازگردند. انتاریو به پرستاران آموزش دیده بین المللی، که اغلب قبل از اینکه بتوانند در کانادا تمرین کنند، با موانع و انتظارهای طولانی مواجه می شوند، اجازه می دهد تا تجربه کاری در بیمارستان ها داشته باشند.

در همین حال، مانیتوبا گفت که صدها بیمار را برای انجام اقدامات درمانی در داکوتای شمالی می فرستد زیرا بیمارستان های این کشور فاقد ظرفیت هستند.

“ما کار آسان تر نمی خواهیم”

او به رویترز گفت، هنگامی که یکی از پرستاران اورژانس مونترال در حین یک شیفت با یک مورد بد حنجره مواجه شد، بین ماندن در محل کار برای کمک به همکارانش و رفتن به خانه برای استراحت و منتظر ماندن برای نتایج آزمایش کووید-19 احساس گیجی کرد.

این پرستار جوان که به شرط ناشناس ماندن از ترس انتقام‌جویی‌های کاری صحبت کرد، گفت که از آنجایی که همکارانش به شدت به کمک نیاز داشتند، تشویق شد تا شیفت خود را تکمیل کند.

او گفت: «این واقعاً بیش از هر چیز گناه بود.

«احساس می‌کنید کسانی را که در شرایط سختی کار می‌کنند ترک می‌کنید.»

دوریس گرینسپان، مدیر عامل انجمن پرستاران ثبت نام شده انتاریو، از پرستاران سراسر استان تماس می گیرد که در این فکر هستند که چگونه با این کار کنار بیایند. “همه بیمارستان در حال تکان خوردن است.”

او گفت که این به “مراقبت ناایمن” ترجمه می شود.

وقتی پلچ با همکاران سابقش صحبت می کند، “آنها می گویند، “برنگرد.” … یک گروه انعطاف پذیر از مردم شروع به فروپاشی کرده است.

ما دنبال کار آسان تری نیستیم. ما می خواهیم که بتوانیم کار سختی را که برای آن ثبت نام کرده ایم، با خیال راحت انجام دهیم.”

(گزارش توسط آنا مهلر پاپرنی؛ ویرایش توسط دنی توماس و آرورا الیس)