دادگاه استیناف ایالات متحده ادعاهای تقلب لیبور علیه بانک ها را احیا کرد

دومین دادگاه استیناف ایالات متحده در منهتن گفت که یک قاضی دادگاه بدوی صلاحیت رسیدگی به ادعاهای ضدانحصار سرمایه‌گذارانی از جمله چارلز شواب را دارد که محصولات مختلف مبتنی بر لیبور را از بانک‌ها خریداری کرده یا اوراق سلف مبتنی بر لیبور را در بورس کالای شیکاگو خریداری کرده است.

ریچارد سالیوان، قاضی محل، بدون اینکه در مورد ماهیت آن حکمی بدهد، گفت اتهاماتی مبنی بر اینکه مدیران و مدیران بانک در ایالات متحده دستور سرکوب لیبور را صادر می کنند، بر اساس یک نظریه مسئولیت مبتنی بر توطئه، صلاحیت قضایی را فراهم می کند.

دادگاه استیناف این نظریه را پس از آن که نائومی ریس بوچوالد، قاضی منطقه ای ایالات متحده در منهتن، ادعاهای سرمایه گذاران را در 23 پرونده جداگانه از دعوای ده ساله رد کرد، پذیرفت.

تصمیم 43 صفحه ای روز پنجشنبه توسط هیئتی متشکل از سه قاضی، بسیاری از این ادعاها را احیا کرد و دادگاه استیناف آن پرونده ها را برای رسیدگی بیشتر به بوچوالد بازگرداند.

بانک های متهم بر روی یک هیئت درگیر در تنظیم Libor نشستند.

آنها شامل بانک آمریکا، بانک توکیو-میتسوبیشی UFJ، بارکلیز، سیتی گروپ، کردیت سوئیس، دویچه بانک، اچ اس بی سی، جی پی مورگان چیس، گروه بانکی لویدز، نات وست، بانک نورینچوکین، رابوبانک، بانک سلطنتی کانادا، سوسیته جنرال، UBS و WestLB بودند. .

وکلای نماینده بانک ها و سرمایه گذاران در بحث های شفاهی که در می 2019 برگزار شد، بلافاصله به درخواست ها برای اظهار نظر پاسخ ندادند.

لیبور یا نرخ پیشنهادی بین بانکی لندن، صدها تریلیون دلار تراکنش را پشتوانه کرده است، از جمله 265 تریلیون دلار در آغاز سال 2021.

برای تعیین نرخ بهره در مواردی مانند کارت های اعتباری، وام های دانشجویی و وام مسکن استفاده شده است.

این معیار در تاریخ 1 ژانویه 2022 در پی دستکاری نرخ‌ها که منجر به جریمه چندین بانک

با نرخ های جایگزین جایگزین می شود، ترجیحاً نرخ هایی که توسط چندین بانک توصیه می شود و بر اساس تراکنش های واقعی است.

پرونده In Re Libor-Based Financial Instruments Antitrust Litigation، دادگاه تجدیدنظر ناحیه دوم ایالات متحده، شماره های 17-1569، 17-1915، 17-1989، 17-2056، 17-2343، 17-2323،17-2323،17. 17-2352، 17-2360، 17-2376، 17-2381، 17-2383 و 17-2413.

(گزارش توسط جاناتان استمپل در نیویورک؛ ویرایش توسط ریچارد پولین)